anasayfa
apel hakkında
sergi
sanatçılar
gelecek sergiler
geçmiş sergiler
uluslararası sergiler
başka yerlerde
kataloglar
basında apel
linkler
iletişim
english
Galeri Apel © 2007.
tüm hakları saklıdır.
Son güncellenme: 17.12.2017.
kullanım şartları

« geri
» sergi
can göknil
"ilham" (müzikli kitap&kitaptaki salıncak)
90x100 cm
tuval üzerine akrilik
can göknil
"kitap aralığı"
25x25 cm
ahşap, süet, fimo, deniz kabuğu, akrilik
can göknil
"deve ve göbek edebiyatı"
36x140 cm
karton üzerine akrilik, iplik, kağıt
can göknil
"hami ve düşgücü"
ahşap üzerine akrilik, karışık malzeme
can göknil
genel görünüm
can göknil
"aşk ve horoz türküsü"
ahşap üzerine karışık malzeme
can göknil
genel görünüm
can göknil
"türkü kutusu"
45x45x60 cm
ahşap,tuval, akrilik
can göknil
"hasret mektubu"
49x122 cm
tuval üzerine akrilik, metal aksesuarlar
can göknil
"kitap kalbi"
26x37x10 cm
ciltli kitap, fimo, akrilik
can göknil "kitap-evi"/"book-house"
[03.04.2010 - 01.05.2010]

"kitap-evi"

Yazı masasının alt çekmecesinin anahtar deliğinden gözlüyormuş karşıyı. Kütüphaneyi yani. Baktıkça, baktıkça “ Herhalde evvelce bunların hepsi defterdi,” diye düşünüyormuş. Kitaplaşmadan önce yapraklarına notlar düşülen, akılda kalması gereken tümcelerin yazıldığı yapraklar. Defterliğinden ötürü onun sayfaları gelişigüzel dolarmış. Bu iş resim yazısıyla da olurmuş, elyazısıyla da. Resim yazısı olunca defter daha güzel gözükürmüş. Hoşa gitmeyen sayfa, “cart” diye kopartılıp atılırmış. Nasıl olsa defter ya, yazık bu kağıtlara diyen yokmuş. Çarşıdan geldiğinde o da beş ortalıymış. Şimdilerde pek cüssesi kalmamış. Tükenmekten çok korkuyormuş. “Oysa bir kitap asla yırtılmaz çünkü kitaplara hürmet edilir. Eskileri bile para eder,” diye düşünmüş. O da bu nedenle kitap olmak, şu karanlık çekmeceden kurtulup kendine kütüphanede saygın bir yer edinmek istiyormuş. En büyük hayali ciltlenmek, matbaa mürekkebi kokmakmış. Hele hele orta yerinde bir de ayraç taşıyabilse…

Günü gelir de, editör karşısına oturursa eğer… Defter o zaman incilerini dökecek ortaya. Neler, neler var içinde. Sıradan bir defter değil ki. Sanatçısının izdüşümü. Sayfalarındaki çizimleri gösterse biraz, okutsa notlarını...

Derken defterin şansı yaver gitmiş, birgün gerçekten kitap olmuş! Hem de okunan bir kitap. Sevenleri pek çokmuş. Kitap düşkünleri bir araya gelmişler bu kitaba bir “ev” yapmışlar. Yani sahibinin “kitap” olduğu bir hane. Bizimki de yerleşmiş oraya. Konuklarını ağırlıyormuş. Sevdalılarını bekliyormuş. Kitap dostuysanız eğer, gidin görün kitabın evini. İlham cinleriyle, kitap kurduyla tanışırsınız. Galatasaray’da, Galeri Apel’de.

Can Göknil